1. UUID-versies en varianten
Een UUID (Universally Unique Identifier) is een hexadecimale tekenreeks van 36 tekens, in de vorm 8-4-4-4-12. Het eerste cijfer van de derde groep is de versie (v1 tijd+MAC, v4 random, v6 herschikte tijd, v7 op Unix-tijd gebaseerd); de hoogste bits van het eerste cijfer van de vierde groep vormen de variant (meestal RFC 4122/9562, waarden 8–b). Deze tool herkent beide automatisch.