🔢 HTTP-statuscodereferentie

Een complete referentie van standaard HTTP-statuscodes, van 1xx (informatief) tot 5xx (serverfout), gegroepeerd per klasse. Elke vermelding toont de officiële reason phrase, een beschrijving in één regel en het RFC-gedeelte waar de code vandaan komt. Zoek live op codenummer, phrase of beschrijving.

Codes zoeken

Meer ontwikkelaarstools

🔓 JWT-decoder 🔄 YAML-JSON-converter 🔐 Hashgenerator

GIDS

Meer lezen

1. De vijf klassen van HTTP-statuscodes

HTTP-statuscodes worden in vijf klassen gegroepeerd op basis van het eerste cijfer: 1xx (informatief, het verzoek wordt nog verwerkt), 2xx (succes, het verzoek is ontvangen, begrepen en geaccepteerd), 3xx (omleiding, er is verdere actie nodig om het verzoek te voltooien), 4xx (clientfout, er is iets mis met het verzoek zelf), en 5xx (serverfout, de server kon een ogenschijnlijk geldig verzoek niet uitvoeren). Dankzij dit ontwerp kunnen clients en proxies op basis van alleen het eerste cijfer een redelijke fallback-beslissing nemen, zelfs voor een statuscode die ze niet specifiek herkennen.

2. Vaak verwarde codeparen

401 Unauthorized betekent in feite "niet geauthenticeerd" (ondanks de naam is het een authenticatieprobleem, geen autorisatieprobleem), terwijl 403 Forbidden betekent dat de server het verzoek weigert ongeacht authenticatie omdat de client geen toestemming heeft. Het verschil tussen 301/308 (permanent) en 302/307 (tijdelijk) is belangrijk voor caching en SEO; 307 en 308 behouden specifiek de oorspronkelijke HTTP-methode en body bij omleiding, in tegenstelling tot 302 en 301. 404 Not Found en 410 Gone worden ook vaak verward - 410 is een sterker signaal dat de bron eerder bestond maar bewust en permanent is verwijderd, zodat clients stoppen met opnieuw proberen.

3. RFC 9110 en standaardisatie van statuscodes

RFC 9110 (HTTP Semantics), gepubliceerd in 2022, heeft de definities van HTTP-statuscodes samengebracht die eerder verspreid waren over RFC 7231 en verwante documenten. Deze referentie vermeldt RFC 9110-sectienummers (§15.x) als primaire bron, terwijl codes die door afzonderlijke specificaties zijn gedefinieerd - zoals WebDAV (RFC 4918) of de rate-limitingcodes in RFC 6585 (429/431) - in plaats daarvan die RFC's citeren. Door statuscodes precies te gebruiken, kunnen API-clients, monitoringtools en cacheservers voorspelbaar gedrag vertonen.

Veelgestelde vragen

Mist er een standaard statuscode in deze lijst?

Alle statuscodes die in het officiële IANA-register zijn vastgelegd, zijn opgenomen. Niet-standaard codes die door specifieke frameworks of CDN's worden teruggegeven, komen hier mogelijk niet voor.

Hoe werkt het zoeken?

Elke rij waarvan het codenummer, de reason phrase of de beschrijving je zoektekst bevat (hoofdletterongevoelig), wordt getoond. Zo werken zoeken op "404" en op "not found" allebei.

Wat is het verschil tussen 422 en 400?

400 betekent dat het verzoek zelf ongeldig is opgemaakt (verkeerde syntaxis), terwijl 422 betekent dat de syntaxis in orde is maar de instructies daarin niet kunnen worden verwerkt (bijv. een validatiefout).

Worden deze gegevens ergens naartoe verzonden?

Nee. Dit is volledig statische referentiedata en het zoeken gebeurt puur in de JavaScript van je browser - er wordt niets naar een server verzonden.